top of page

Een duik in het diepe (koude water)

  • 9 mei 2017
  • 3 minuten om te lezen

Ik wilden hier eerst één blogpost van maken, maar terwijl ik de de helft af had, vond ik hem al lang genoeg voor een blogpost op zichzelf. In deze blogpost lees je meer over mijn verblijf hier en alles buiten mijn stage om. Terwijl in de blogpost die hierna online komt ik het meer ga hebben over ervaringen op stage. Dus als je vooral wil lezen over mijn reis en niet geïnteresseerd bent naar lesmethodes en docent ervaringen, zal ik je aanraden om alleen deze te lezen. Als je één van mijn peers bent en je vooral alleen geïnteresseerd bent in mijn stage dan raad ik je aan de ander te lezen! (die waarschijnlijk pas morgen online komt)

Wat heb ik geluk gehad met het weer. het is hier steeds rond de 18 graden met vol op zon. Ik ben helemaal mijn zonnebrand vergeten, dus die moet ik nog gaan kopen! Ik keek ook net in de spiegel, ik ben dus verbrand.

Er zijn ook minder leuke dingen, namelijk eten en drinken kopen. Het is bijna 3x keer zo duur als in Nederland. Dus ik ben nog op onderzoek uit hoe ik zo goedkoop mogelijk kan eten. En ook onderzoeken hoe ik kan koken op twee hele oude kookplaten met een koekenpan en een kookpan.

En ik had oplos

koffie in mijn kamer/loft/appartement staan. Deze was niet te zuipen (bij nader onderzoek ook over de datum). Dus ik was begonnen met het zoeken naar een manier hoe ik goedkoop, sterke, lekkere koffie kon gaan zetten. Ik ben op zaterdag naar een tweedehands winkeltje gegaan (Oh hier ga ik nog heel vaak heen, sorry Mike), hadden ze daar een caffetiere voor maar 75 NOK (dit is iets minder dan 8 euro), KA CHING! Dat met een mooi blikje en een engels boekje ging met mij mee naar huis. (Raar om huis te zeggen. voelt nog niet zo, maar is het wel zo)

Ik ben hierna een half uurtje gaan wandelen naar de waterkant. Het uitzicht was prachtig (foto's vind je hier onder en ja, filmpje volgt snel ;) ). Ik heb hier voornamelijk gezeten, gewoon gezeten en nadenken. Na een hectisch jaar op school waar ik bijna geen tijd had om mijn vrienden en familie te zien, staat mijn brein geprogrammeerd in de zin "Ik moet....". Ik denk dat veel mensen zich hier misschien ook in herkennen. Ik liet even alle Ik-moetjes door mijn hoofd heen gaan, dit duurde wel bijna een uur. Daarna ben ik op zoek gegaan naar "Ik wil...", dit duurde helaas veel korter, misschien maar een kwartiertje. Ik heb dus als voornemen om dit vaker te doen en dat de tijden straks andersom zijn.

Oke, oke na deze filosofische/psychologische/of is het nou mindfulness gedachten ben ik samen gaan eten met mijn stage begeleider Kristin. Haar huis vind ik geweldig, ik ben er nu al een paar keer geweest (aangezien ik boven haar woon) en vind nog elke keer weer iets nieuws, denk aan oude ansichtkaarten, schilderijen, kunstwerken, boeken, boeken, kopjes, foto's en nog veel meer. Het is een soort tweedehands winkel op zich zelf, met oude banken die mooi zijn, maar niet op kunt zitten want hij moet nog

gemaakt worden. Ze vertelden over haar reis naar San Fransico waarvan ze net een uur terug was terwijl ze voor ons stond te koken. Tijdens het eten (helaas ook sla, maar ik vond het niet eens vies) vroeg ze naar hoe mijn week was geweest. We namen nog bij volgens haar de lekkerste earl grey thee met melk (want ze drinkt niet anders) bespraken we de planning door van de aankomende week. We spraken ook af de volgende ochtend samen te ontbijten en zou ze me de omgeving laten zien.

Na dit ontbijt gingen we dus naar de waterkant om even een duik te nemen in het water. In kristin's woorden "nothing else will get you that awake in the morning". Dus in de prachtige omgeving, helaas wat bewolkter dan de vorige dagen en dus ook kouder, kleden ik mij uit tot mijn bikini. Ik liep het water in wat gepaart ging met rillingen en wat gilletjes van de kou. Maar uiteindelijk de moed bij elkaar kunnen rapen om mezelf onder te dompelen en vanuit het koude water te kunnen genieten van het uitzicht. Eenmaal uit het water voelt het echt geweldig om dit te doen. Kristin doet dit twee keer in de week en ik ga zeker proberen om vaker mee te gaan.

We hebben nog gewandeld, een hipster buurt bezocht, dure koffie gedronken en voornamelijk gekletst. Na nog een gezamenlijk toetje, heb ik mijn pyjama aangetrokken en ben ik onder de dekens gedoken en daarna begon weer een volle week met stage lopen, waar je over leest in mijn volgende blogpost.

Opmerkingen


© 2023 by NOMAD ON THE ROAD. Proudly created with Wix.com

  • b-facebook
  • Instagram Black Round
bottom of page