De eerste twee dagen

Ja ja, ik ben er net en nu al weer een nieuwe blogpost. Na alle vervelende gevoelens die ik had voor ik weg ging zijn bijna allemaal verdwenen. Mijn stage adres is echt heel leuk!

Gister ochtend om half 10 liep ik binnen op deze mooie school. Mijn stagebegeleider is er deze week nog niet dus werd ik rondgeleid door Line. Ook een theater docent die zich specialiseert in danstheater. Na een gesprek merkten ik dat wij op dezelfde lijn zaten als het ging over interesses in de theaterwereld. We vinden alle twee Pina en Frantic Assembly inspiratie bronnen.

Hierna werd ik meteen een les in gesleurd van de derdejaars (deze sturen dus over 2 maanden af). Wat mij als eerste opviel was dat ze bijna allemaal een rode tuinbroek aan hadden met hun naam en meer plaatjes. Ik ga hier later op terug komen, want het is een fascinerend verhaal. Ze gingen in een klaslokaal een clip of trailer opnemen waarin ze dansten. Deze trailer/clip is een schoolopdracht, maar ze mochten hun eigen thema kiezen. Het zijn jongeren dus ze gingen protesteren.

Het is sinds dit jaar nieuw op deze school dat als ze minder dan 10% aanwezig zijn dat ze geen cijfer krijgen, dus automatisch zakken. En als je dan toch ziek bent moet je langs een dokter om officieel aan de school aan te kunnen geven dat je ziek bent.

Line vroeg meteen feedback aan mij over de dans en die gaf ik dan ook. Ik kreeg ook het gevoel door de leerlingen en door Line dat ik echt goede feedback gaf die ze meteen in konden zetten. Bij dans was het gelukkig makkelijk om feedback te geven, want ik kan namelijk geen Noors.

Ik ging behoorlijk gelukkig weg van de school die in Sandnes ligt en ging daarna naar Stavanger met de trein (wauuw wat een mooie treinreis, filmpje volgt snel!). Ben daar rond gaan lopen met vol op zon en zo'n 18 graden. Ik dacht dat ik naar een kouder land ging, maar het is hier op dit moment mooier dan in Nederland.

De volgende dag, vandaag dus, ging ik met de eerste jaars meelopen. Die zijn in drie groepen bezig met drie Henrik Ibsen stukken. Dus gisteravond snel een spoedonderzoek in Ibsen gedaan. Ze spelen dus drie stukken; Ghost, Little Eyolf en Hedda Gabler. Hier ging ik in mijn eentje langs de drie groepen om te observeren en feedback te geven. Bedenk dat de stukken van anderhalf uur tekst naar een kwartier zijn vervormd en het allemaal in het Noors is. Een groepje heeft zijn stuk voor mij gespeeld en kijkt mij vragend aan voor feedback. Oke nu moet ik dus feedback geven op een stuk waarvan ik niks heb verstaan. Ik was op dat moment heel blij met mijn spoedonderzoek in Ibsen en zijn stukken. Ik wist wat er zich had afgespeeld en gaf vooral feedback op houding en plaatsing in de ruimte, iets wat mij als maker ook juist interesseert.

En zo ging de dag door. Kreeg van Line meteen de vrijheid om alleen langs de groepen te gaan en ze te begeleiden. Ik voel mij überhaupt behoorlijk welkom door iedereen hier. Ik kreeg in mijn eerste pauze al meteen Noorse les van een docent daar. Het is een behoorlijke grote school met zo'n 180 docenten, maar ik voel mij al meteen welkom.

Oke oke, nu zal ik gaan naar welke verschillen ik al heb ontdekt. Het zijn er niet veel, maar wel een paar.

1. In Noorwegen praten ze ook op de in ademhaling.

2. Ik ben er niet in de periode van "Russ", dat met die rode tuinbroeken. Wil je meer weten lees dit: https://nl.wikipedia.org/wiki/Russ_(Noorwegen)

er volgen nog wel meer, maar ik ben er pas twee dagen ;)

Ik ga nu verder met mijn boek "Norse Mythology" van Neil Gaiman in het zonnetje met zo'n 18 graden en een heerlijk kopje koffie!

Vi sees! (dat is Noors voor tot ziens)

#Eersteweek #Mei